Sześć miesięcy od połączenia kopalń

W sierpniowym numerze Gazety Firmowej "Kompania Węglowa" pojawił się obszerny artykuł o połączeniu kopalń KWK "Knurów" i KWK "Szczygłowice". Prasa opisuje pozytywne aspekty operacji po sześciu miesiącach istnienia nowego przedsiębiorstwa. Zachęcamy do lektury.

Obszary górnicze połączonych zakładów mają w sumie powierzchnię blisko 60 km kwadratowych – od Knurowa i Gliwic, poprzez Czerwionkę-Leszczyny, aż po gminy Pilchowice i Gierałtowice. Na dole zalegają pokłady węgla koksującego o wysokich parametrach. W projekcie połączenia obu kopalń szczególny nacisk położono na eliminację problemów trapiących te zakłady. Wskazano na opóźnienia inwestycyjne, konieczność budowy nowych poziomów eksploatacyjnych, a w przypadku kopalni „Szczygłowice” – na problemy związane z katastrofą szybu V wentylacyjnego.

Połączenie kopalń „Knurów” i „Szczygłowice” stworzyło możliwości racjonalnego wykorzystania zasobów złóż zarówno w zakresie możliwości eksploatacji węgla, gospodarki metanem, optymalizacji oferty rynkowej sortymentów i typów węgla, jak i ochrony powierzchni i środowiska naturalnego, utrzymania odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa pracy, co zostało potwierdzone analizą zleconą Głównemu Instytutowi
Górnictwa.

Wielkość zasobów operatywnych wskazuje na możliwość działalności kopalni do około 2035 roku. Nadmienić jednakże należy, że w zasobach bilansowych znajduje się dalsza część zasobów operatywnych, która szacowana jest na około 170 mln t, co wskazuje, że żywotność kopalni sięgać będzie roku 2070.

Połączona kopalnia, po sześciomiesięcznym okresie wspólnego funkcjonowania, może się pochwalić większym od, założonego w PTE na 2010 r., dodatnim wynikiem sprzedaży węgla, wynoszącym 33,04 zł/t oraz dodatnim wynikiem z całości działalności gospodarczej. Wyniki te nie tylko potwierdzają słuszność decyzji o połączeniu tych kopalń, ale są bodźcem do dalszego udoskonalania strategii ich funkcjonowania.

Na wniosek zarządu KW SA w Centrum Wydobywczym „Zachód” w kwietniu br. powołano zespół, którego zadaniem była analiza aktualnych możliwości produkcyjnych i sposobu funkcjonowania kopalni oraz opracowanie optymalnego modelu funkcjonowania połączonej kopalni „Knurów-Szczygłowice” w latach 2010–2020, zakładającego wzrost wydobycia oraz zwiększenie produkcji węgla koksowego.

Prace zespołu zaowocowały opracowaniem strategii rozwoju i funkcjonowania kopalni „Knurów-Szczygłowice” do roku 2020. Wstępne założenia strategii zostały zaprezentowane w maju związkom zawodowym działającym w kopalni. Przyjęty w założeniach strategii wzrost wydobycia kopalni połączonej wskazuje na potrzebę wzrostu zatrudnienia oraz konieczność zwiększenia nakładów inwestycyjnych.

Planowany wzrost wydobycia zostanie osiągnięty poprzez uruchomienie dodatkowej czwartej ściany na każdym z ruchów. Wymaga to ukończenia budowy poziomów 850 i 1050 m oraz rozcięcia nowych rejonów eksploatacyjnych, co wiąże się ze zwiększonym zakresem robót udostępniających i przygotowawczych. W tym zakresie kopalnia do roku 2020 planuje wykonać 31 km wyrobisk udostępniających o łącznych nakładach ok. 450 mln zł oraz 65 km wyrobisk przygotowawczych, co wymagało będzie nakładów wysokości ok. 460 mln zł. Takie przygotowanie rozcinki złoża umożliwi ciągłe prowadzenie eksploatacji ośmioma ścianami po roku 2015, co zapewni kopalni wydobycie na poziomie 22 000 t/d.

Realizacja tego programu wymaga zapewnienia odpowiedniego stanu zatrudnienia poprzez dokonywanie uzupełnień, szkolenia załogi oraz dodatkowe przyjęcia doświadczonych i wykwalifikowanych pracowników. W efekcie sukcesywnego zwiększania zatrudnienia, średnie zatrudnienie wzrośnie z 6170 etatów w 2010 r. do 7029 etatów w 2020 r. Ponadto, ze względu na intensyfikację robót w zakresie rozcinki złoża
planowany jest wzrost udziału firm obcych w wykonaniu wyrobisk udostępniających i przygotowawczych.

Wśród wielu zadań inwestycyjnych, kontynuowanych i planowanych do realizacji, zapewniających rozwój kopalni, są te, które znacząco wpływają na jakość wyrobu, dbałość o środowisko oraz poprawę bezpieczeństwa pracy w obszarach: racjonalnej gospodarki złożem, rozbudowy i modernizacji zakładów przeróbczych, zwalczania zagrożeń naturalnych (budowa centralnej stacji klimatycznej, rozbudowa systemu odmetanowania, monitorowanie procesów produkcyjnych na dole kopalni, odtworzenie parku maszynowego), gospodarczego wykorzystania metanu. Działania te pozwolą na dalszą poprawę wyników ekonomicznych, zapewnią stabilizację zatrudnionym obecnie górnikom oraz wygenerują nowe miejsca pracy, co przyczyni się do wzrostu elastyczności zatrudnienia oraz bezpieczeństwa lokalnego rynku pracy.

Pełny artykuł wraz z obliczeniami i wywiadami znajdziecie w załączniku w prawej ramce.